Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11022 K.2014/22639

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkeme tarafından tefhim edilen hüküm ile gerekçeli kararın 4. bendinde "6.000,00 TL maddi ve 6.000,00 TL manevi tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine şeklinde hüküm kurulmuştur. Aynı kararın 7. bendinde ise bu kez; "davalı (koca)'nın daha ağır kusurlu olması nedeni ile Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine" karar verilmiştir.

Bu şekilde tefhim olunan kısa karar ve gerekçeli karar tazminatlar yönünden kendi içinde çelişkili olduğu gibi kurulan hüküm gerekçe ile de çelişmektedir. Bu haliyle hüküm tazminatlar konusunda infazda duraksamaya sebep olacak niteliktedir. Bu şekilde hüküm tesisi, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddenin (2.) fıkrasına aykırıdır. Bu aykırılık tek başına bozma sebebi oluşturur. Tazminat talepleri konusunda yeniden hüküm kurulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.