Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11098 K.2014/22711

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, anne yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı gibi, hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığıda ispat edilemediğinden ana bakım ve şefkatine muhtaç küçük Pelin'in velayetinin anaya verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK.md.26). Davacı kadının dava dilekçesinde yoksulluk nafaka isteği bulunmadığı halde, istek dışına çıkılarak kadın yararına yoksulluk nafakası verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların müşterek çocuğu Pelin, boşanma davası açıldıktan sonra 21.10.2013 tarihinde doğmuş ve doğuma müteakip, anne çocuğu istemediğinden bir yurda yerleştirildiği ve halende yurtta bulunduğu, davacı anne yanına alınmadığı anlaşılmaktadır. Müşterek çocuğun yurtta bulunduğu gözetilmeksizin bu çocuk nedeniyle davacı lehine tedbir nafakası verilmesi yanlış olmuştur.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, doğumdan sonra çocuğu yurda teslim etmiştir. Çocuk halen dahi yurtta kalmaktadır. Bu şekilde çocuğa karşı özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen anneye velayetin bırakılmasını doğru görmüyorum. Velayet diğer ebeveyne bırakılmalıdır. Bu yönden sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.