Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11113 K.2014/22728

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece, "davacı koca tam kusurlu" bulunmuş ve "hiç kimsenin kendi kusuruna dayanarak hak elde edemeyeceği" gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Mahkeme, davacı tanıklarının bir kısmının davacının yakını ve akrabası olduğu, diğer tanık Birkan'ın ise davalı ile arasında sebebi belli olmayan bir husumet bulunduğu" gerekçesiyle beyanlarını hükme esas almamıştır.

Davalının, kocasına "seni sevmiyorum.... hortlak dişli, uzatmaları oynuyoruz, şerefsiz, orospu çocuğu" şeklinde sözler söyleyerek küfür ve hakaret ettiği, evlilik öncesi ilgi duyduğu şahısla evlendikten sonra da zaman zaman görüştüğü, hatta daha ileri giderek bu şahsı müşterek konuta aldığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça aslolan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (HMK md. 255).

Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada davacı tanıklarının olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu bulunmadığına göre davacı tanıklarının yukarıdaki olaylara ilişkin anlatımlarına değer verilmelidir.

O halde evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı bu sonuca ulaşılmasında tarafların ikisinin de kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.