Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11118 K.2014/12684

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) mirasçıları tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, müteveffa davacı (koca) evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda ağır kusurlu kabul edilmiş ise de, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı kocanın geçirdiği ağır hastalık sebebiyle üç defa ameliyat olduğu ve algılama yeteneğinin zayıfladığı, bu sebeple kocanın annesi ile davalı eş arasında gerçekleşen olaylardan dolayı müteveffa kocaya kusur atfedilemeyeceği, buna karşılık davalı kadının eşi, için “ben hastabakıcılık yapamam” demek suretiyle, hastalığının son evresinde yalnız bırakıp gittiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı kadının kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken müteveffa davacı (koca)'nın kusurlu olduğunun kabulü doğru olmadığı gibi, boşanma davası hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” hükmedilmesi gerekirken, “konusu kalmayan davanın reddine karar verilmesi de” doğru olmamıştır.