Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11211 K.2014/21494

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dinlenen davacı tanıkları, davacıdan duyduklarını aktarmışlardır. Tanıkların görgüye dayanmayan, davacıdan aktardıkları olaylar sabit kabul edilemez. Davacı tanığı Berna'nın ifadesi ise, soyut ve genel nitelikte olup, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcılıktan uzak beyan niteliğindedir. Bu bakımdan davalıya atfı kabil bir kusur ispatlanamamıştır.

Davacının ise, bir başka erkekle birlikte sinemaya alışveriş merkezlerine gittiği, bu suretle sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin devamı eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı kuşkusuz ise de, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının kusurlu tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı kabil hiç bir kusur gerçekleşmemiştir.

Bu durumda davacı dava açmakta haklı değildir. İsteğin reddi gerekirken, tarafların "eşit kusurlu" oldukları kabul edilerek boşanma kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.