Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11366 K.2014/22233

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı (kadın)'ın terkte haklı olduğu, ancak boşanmayı kabul etmesi nedeniyle boşanma davasının kabulüne karar verildiği belirtilmiştir. Terk sebebine dayanan boşanma davasında davalının haklı kabul edilebilmesi için müşterek konutu haklı nedenle terk etmesi yetmez. Usulüne uygun ihtar tebliğine rağmen ortak konuta ve aile birliğine haklı bir sebeple dönmemenin de gerçekleşmiş olması gerekir.

Koca tarafından usulüne uygun olarak terk ihtarında bulunulmuş, ancak kadın haklı sebeple ortak konuta dönmediğini ispatlayamamış, ihtara uymamakta haklı olduğuna dair bir delil getirmemiştir. Davacının terk nedenine dayalı boşanma davasının kabulü "kadının dönmemekte haklılığını ispatlayamaması" nedeniyle doğrudur. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı (kadın) tamamen kusurludur.

Tamamen kusurlu eş yararına maddi-manevi tazminata hükmedilemez (TMK md.174/1-2). O halde davalının tazminat isteklerinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.