Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11369 K.2014/22235

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece. davacı-davalı kadının "tam" kusurlu olduğu belirtilerek davalı-davacı kocanın boşanma davasının kabulüne, davacı-davalı kadının boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kocanın da eşinin müşterek haneye dönmesini istemediği “gelirsen dışarıda kalırsın, boşanma davası açacağım” dediği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru görülmemiştir.