Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1137 K.2014/2461

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan davanın muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (koca) tarafından her iki boşanma davası, fer'ileri ve hüküm altına alınan çeyiz ve ziynet eşyaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı (koca) tarafından 14.12.2012 tarihinde bağımsız olarak açılan boşanma davası, kadının boşanma davasıyla birleştirilerek görülmüştür. Davalı-davacı, birleştirilen boşanma davasına ilişkin dava dilekçesinde tanıklarını bildirmiş, bunların dinlenmesi isteğinden vazgeçmemiş, aksine gösterdiği tanıklarının dinlenmesinde ısrar etmiştir. Davalı-davacının gösterdiği tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı-davalı (kadın), boşanma davasına ilişkin dava dilekçesinde ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesini mümkün olmadığı takdirde bedellerinin tahsilini de istemiştir. Bu talep, boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, ayrıca nispi harca tabidir. Bu taleplerin değeri üzerinden nispi peşin harç noksanlığı tamamlanmadan işin esası incelenemez. O halde, davacı-davalı (kadın)’a, bu taleplerinin harca esas olmak üzere değerlerinin açıklattırılması bildirilen değer üzerinden nispi peşin harç noksanlığının tamamlanması için davacı-davalı (kadın) vekiline süre verilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, nispi peşin harç noksanlığı tamamlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru bulunmamıştır.