Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11419 K.2014/13140

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece, 2007 doğumlu müşterek çocuk Kasım'ın velayeti, çocuğun dört yıldır babasının yanında kaldığı ve bulunduğu ortama alıştığı, babanın velayet görevini kötüye kullandığına ilişkin delil olmadığı ve velayetinin babaya verilmesinin çocuğun menfaatine olduğu gerekçesi ile anneden alınarak babaya verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden: davalı anne tarafından 11.09.2009 tarihinde açılan boşanma davası sırasında müşterek çocuğun baba yanında olduğu belirtilerek tedbiren velayetinin istendiği, boşanma davasını gören mahkemece 14.09.2009 tarihli tensip tutanağı ile çocuğun velayetinin tedbiren anneye verildiği, davalının bu ara karar gereğince Konya 14. İcra Müdürlüğünün 2009/8938 sayılı dosyasında takip başlattığı, davacı babanın belirlenen adreslerine müşterek çocuğun teslimi için gidildiğinde belirtilen adreslerde davacı baba ve çocuğun bulunamadığı,

babanın söz konusu adreslerde bir kaç ay oturup adresini değiştirdiğinin anlaşıldığı ve çocuk tesliminin sağlanamadığı, boşanma davası sonucu çocuğun velayeti davalı anneye verilmesine rağmen babanın yine çocuğu anneye teslim etmediği, boşanma kararı ve feri hükümlerin velayet de dahil olmak üzere davacı baba tarafından temyiz edildiği ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek onandığı ve 20.07.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davalı annenin 25.03.2013 tarihinde yeniden Konya 10. İcra Müdürlüğüne başvurarak çocuk teslimini sağlamaya yönelik olarak takip talebinde bulunmasından sonra davacı babanın 22.04.2013 tarihinde velayetin değiştirilmesi için dava açtığı, davacı babanın Konya 3.İcra Ceza Mahkemesinin 2013/579 esas ve 2013/871 sayılı dosyasında çocuk teslimi emrine muhalefet suçundan yargılandığı ancak açtığı velayetin değiştirilmesi davasında ara karar ile çocuğun velayeti geçici olarak kendisine verildiğinden beraat ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı babanın davalı tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere çocuğu anneden alıp, velayet görevini kullanmasını fiilen engellediği sabit olmuştur. O halde davanın reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.