Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11507 K.2014/22745

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen maddi-manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı (koca)'nın eşine birden fazla fiziksel şiddet uygulayıp, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davacı-davalı (kadın)'ın ise büyü işleriyle uğraşıp, eşini tırnaklayarak fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda kadına göre davalı-davacı (koca)'nın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu durum gözetilmeden tarafların eşit kusurlu kabulü ve hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.