Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11568 K.2014/18315

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece müşterek çocukların babada olan velayetlerinin değiştirilerek anneye verilmesine karar verilmiş, baba ile müşterek çocuklar arasında kişisel ilişki babanın çocuklarını arayıp sormaması, çocukların babalarını tanımadığı gerekçesi ile kurulmamıştır. Çocuklarıyla düzenli ve sürekli kişisel ilişki kurmak ve bu ilişkiyi elde etmek ana ve baba için bir hak olduğu gibi; bu ilişki çocuk yönünden de bir haktır.

Sadece çocukların yüksek yararı gerektirdiği takdirde bu hak kaldırılabilir veya sınırlanabilir. Baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına aykırı olacağına ilişkin bir delil ve olgunun varlığı da kanıtlanamadığına göre; baba ile müşterek çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesi gerekirken (TMK.md.182/1); bu yönün gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.