KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/11736 E., 2014/12809 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Bolvadin Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 26.02.2014
- Numarası
- Esas no:2013/623 Karar no:2014/63
Karar Metni
381 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, artırılmasına karar verilen tedbir nafakasının başlangıç tarihinin belirtilmemesi yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı (kadın)'ın tüm, davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece verilen 17.10.2012 tarihli karar, davacı (kadın) tarafından tazminat ve nafakaların miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise tüm yönleriyle temyiz edilmiş, Dairemizin uyulmasına karar verilen 03.06.2013 tarih 2013/2651 esas 2013/15205 karar sayılı ilamıyla "kadın yararına verilen maddi-manevi tazminat ve yoksulluk nafakası ile müşterek çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakalarının az olduğu" gerekçesiyle bozulmuş, diğer yönlere ilişkin olarak ise hüküm onanmıştır.
Taraflarca karar düzeltme yoluna başvurulmadığına göre hükmün bozma kapsamı dışında kalan yönleri karar düzeltme süresinin sona erdiği tarihte kesinleşmiştir. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada kesinleşen kısımlar hakkında hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın kesinleşen tedbir nafakası hükmü yönünden yeniden karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK md. 438/7).
09.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/11736, K. 2014/12809, 9 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama