Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1178 K.2014/13873

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından kadının kabul edilen boşanma davası ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davacı-karşı davalı (kadın) tarafından ise katılma yolu ile; kocanın kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın tüm, davalı-karşı davacı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı (koca)'nın ağır kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delilerden, davacı- karşı davalı (kadın)'ın eşine yönelik fiziksel şiddet uyguladığı, muska ve büyü ile uğraştığı, davalı-karşı davacı (koca)'nın ise birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşine sürekli olarak hakaret ettiği ve aşağıladığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece davalı-davacı (koca)'nın eşine şiddet uyguladığı belirtilmiş ise de, bu olaydan sonra evlilik birliği uzunca bir süre devam ettiğine göre, kocadan kaynaklanan bu olayın kusur belirlemesinde dikkate alınması doğru olmamıştır. Gerçekleşen olaylara göre, evlilik birliği temelinden sarsılmıştır. Bu sonuca ulaşılmasında, taraflardan birinin kusurunun diğerinden daha baskın olduğu söylenemez. Tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Bu bakımdan; eşit kusur durumunda da boşanmaya karar verileceğinden (TMK. md. 166/1). kadının kabul edilen boşanma davasında verilen boşanma kararı da hüküm sonucu olarak doğrudur. Bu durumda; hükmün kusura ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiş (HUMK.md.438/son) ve davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

3-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminata (TMK.md. 174/2) hükmolunamaz. Durum böyleyken davacı-karşı davalı (kadın)'ın manevi tazminat işleğinin reddine karar vermek gerekirken hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kabulü isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.