Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11951 K.2015/3319

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın eş tarafından kusur belirlemesi, davacı-karşı davalı erkek eş yararına hükmedilen manevi tazminat, kendi tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek eş tarafından ise manevi tazminat miktarı, tedbir nafakası ve karşı dava yönünden kadın eş yararına verilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.03.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkek eşin tüm, davalı-karşı davacı kadın eşin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadın eşin maddi tazminat talebi, evlenirken yaptığı düğün masraflarına ve babasının oturacakları evin tadilatı için yaptığı harcamalara yönelik olup boşanmanın eki (TMK m. 174/1) niteliğinde değildir. Dava dilekçesinden alınan başvurma harcı bu dilekçe içindeki tüm istekleri kapsar. O halde davalı-karşı davacıya maddi tazminat talebi ile ilgili olarak eksik peşin nispi harcı tamamlaması için imkan ve süre tanınması (Harçlar Kanunu m. 30-32) harcın tamamlanması halinde görev hususu da düşünülerek deliller değerlendirilip, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik harçla kesin hüküm oluşturacak nitelikle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.