Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12057 K.2014/15187

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (kadın)'ın tüm, davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davalarında, manevi tazminata (TMK md. 174/2) hükmedebilmek için, boşanmaya neden olan olaylarda kusursuz veya az kusurlu olmanın yanında boşanmaya sebep olan olayların tazminat isteyen tarafın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması gerekmektedir.

Mahkemece, davacı (koca)'nın Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca açılan boşanma davasında, kocanın eşiyle birlikte yaşamaktan kaçınarak, evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği gerekçesine dayanılmıştır. Gerçekleşen bu kusurun, davalı (kadın)'ın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu kabul edilemez.

O halde, davacı (koca)'dan kaynaklanan, davalı (kadın)'ın kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan maddi bir olay bulunmadığına göre, davalı kadının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.