Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12186 K.2014/18313

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Talep, korunmaya muhtaç olduğu iddia edilen çocuklar hakkında 2828 sayılı Kanunun 22. maddesi uyarınca koruma kararı verilmesi isteğine ilişkin olup, Asliye Hukuk Mahkemesince karar verilmiştir.

2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi 4787 Sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. O halde dava, aile mahkemesinin görevine girmektedir. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde ise Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu açıklama karşısında davaya Aile mahkemesi sıfatıyla bakılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de;

Dava, hasımsız olarak görülmüştür. Koruma kararı alınmasına yönelik istek, korunma altına alınacak çocuğun hak ve menfaatleriyle de ilgilidir. Bu nedenle, davanın; hakkında korunma kararı verilmesi istenen çocuğa, çocuk ergin değilse yasal temsilcisine ( veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller de toplanıp sözü edilen Yasanın 24. ve müteakip maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek ulaşılacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yasal temsilcilerinin yokluklarında duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi de doğru olmamıştır.