Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12192 K.2014/19037

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Ortaca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 12.10.2010 tarih 2009/166 esas, 2010/380 karar sayılı, tarafların boşanmalarına dair ilamda, davalı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesinden kaynaklanan tazminat taleplerinin reddedildiği, Yargıtay incelemesinde boşanma ilamının kusur yönünden gerekçesinin düzeltilerek onandığı görülmektedir.

Bu durumda, davalı kadının reddedilen tazminat talepleri ile ilgili boşanma ilamının, Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır. Başka bir ifadeyle, kadının boşanma davası sırasında talep ettiği tazminatların reddine yönelik ilam kesin hüküm haline dönüşmüştür. Kesin hüküm dava şartlarındandır (HMK.md.114/i). Kesin hüküm haline gelen konu hakkında yeniden talepte bulunulamaz.

O halde, davacının Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebinin kesin hüküm nedeniyle reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi yanlış olmuştur.