Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12214 K.2014/23393

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı (kadın) ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların birbirlerinin ailelerini istemediği, davalı kadının evi sık sık terk ettiği ve en son davacı kocanın da kadının eşyalarını göndermek suretiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olup mahkemece kusur belirlemesi hatalı değerlendirilerek davalı kadının boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; eşit kusur halinde de boşanmaya karar verilmesi gerektiğine göre, verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup, davalı (kadın)’ın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK. m. 438/son) ve özellikle doktor olan davalı kadının sürekli ve düzenli bir geliri olduğu anlaşıldığından,

yoksulluk nafakası talebinin reddinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı kadının diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir