KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/12348 E., 2014/25544 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Şanlıurfa 1. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 20.02.2014
- Numarası
- Esas no:2012/1445 Karar no:2014/198
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanma veya ayrılık vukuunda hakim, müşterek çocukların velayet haklarının kullanılması ile çocuklarla, ana babanın kişisel ilişkilerine dair gerekli düzenlemeleri, oluşturulan kararın bir sonucu olarak ve görevi gereği, re'sen yapmak zorundadır (TMK md. 182, 336/2). Bu kural dikkate alınmadan tarafların küçük çocukları 2011 doğumlu Emirhan Berat'ın velayeti hakkında bir düzenleme yapılmamış olması doğru görülmemiştir.
3-Davacı (kadın)'ın ziynet ve çeyiz alacağı için faiz talebi bulunmamaktadır. Mahkemece, talep olmadığı halde davacı (kadın) yararına hükmedilen ziynet ve çeyiz bedeline dava tarihinden itibaren faize hükmolunması doğru bulunmamıştır.
4-Davacı (kadın)'ın ziynetler ve çeyiz eşyası yönünden aynen iade talebi bulunmamaktadır. Mahkemece talep dışına çıkılarak “aynen iadeye” karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
5) Davacı (kadın), dava dilekçesinde tek tek saydığı ziynet eşyalarının bedeli olarak 9.000 TL talep etmiştir. Mahkemece talep aşılarak ziynet bedeli olarak 12.194 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davacı (kadın) tarafından ziynetlerin bedeli konusunda yapılmış usulünce bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. Hakim, taleple bağlı olup talepten fazlaya hükmolunamaz (HMK md. 26). Bu yön gözetilmeden talepten fazla ziynet alacağına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/12348, K. 2014/25544, 11 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama