Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12471 K.2014/23283

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, 29.03.2012 tarihli hüküm ile evlilik birliğinin yüklediği sorumlulukları yerine getirmeyen davalı-davacı kadın, boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu kabul edilerek davacı-davalı kocanın boşanma davasının kabulüne, kadının boşanma davasının ise reddine karar verilmiş; hüküm davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 20.03.2013 tarihli bozma ilamıyla davacı-davalı kocanın da hamileliği ve doğumunda eşiyle ilgilenmediği ve eşini ailesiyle birlikte yaşamaya zorladığı, bu nedenle kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş; böylelikle davacı-davalı kocanın bozma ilamında sayılan kusurlu davranışları ile davalı-davacı kadının da evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğine dair kusur tespiti kesinlik kazanmıştır. O halde boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca ağır kusurludur.

Hal böyle iken, davalı-davacı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi-manevi tazminat (TMK. md. 174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmesi doğru değildir.