Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12522 K.2014/23245

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise, tazminatlar ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tüm, davacı-karşı davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 25.02.2013 tarihinde açılmış, davalı-karşı davacı (kadın), karşı dava dilekçesinde maddi tazminat istememişken, 31.10.2013 tarihli tahkikat duruşmasında oturduğu müşterek konuta yaptırdığı tadilat nedeniyle 50.000 TL. maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Bu talep, Türk Medeni Kanununu 174/1. maddesi kapsamında ve boşanmanın fer'i niteliğinde olmayıp, ayrıca harca tabidir. Davalı-karşı davacı (kadın)’ın bu konuda harcı yatırılarak açılmış bir dava veya karşı davası olmadığı halde, bu taleple ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde, yazılı şekilde kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı (kadın)’ın düzenli ve sürekli gelirinin olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları oluşmamıştır. Yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmemiştir.