Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12536 K.2014/23526

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların miktarı, reddedilen birleşen nafaka davası ile boşanma davasında istediği tedbir nafakası yönünden; davalı koca tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar ile tasarrufun sınırlandırılması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Eşlerden her biri diğerine yardımcı olmak zorunda olduğu gibi (TMK.md.185/3), eşler, evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadır (TMK.md.186/3). Eşlerden biri haklı bir sebep olmaksızın diğerinin birlikte yaşamaktan kaçınması veya ortak hayatın başa bir sebeple olanaksız hale gelmesi üzerine de hakimden, diğer eşin parasal katkısının tespitini isteyebilir (TMK.md.169, 197/3). Olayımızda, davalı kocanın müşterek konutu terk ederek ayrıldığı, evin ortak giderlerine katılmadığı anlaşıldığına göre, kadının birleşen nafaka davası (TMK.md.197) ile boşanma davasında talep etmiş olduğu nafaka isteklerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu isteklerin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı kadın, dava dilekçesinde boşanma talebiyle birlikte Türk Medeni Kanununun 199. maddesi uyarınca davalı kocanın tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasını da istemiştir. Başvurma harcı dava dilekçesindeki tüm istekleri kapsar. Türk Medeni Kanununun 199. maddesi uyarınca tasarrufun sınırlandırılması isteği boşanmanın fer’isi niteliğinde bir istek olmadığından, ayrıca harca tabidir. Mahkemece, bu talep yönünden maktu karar harcına ilişkin noksanlığın giderilmesi için davacıya süre verilerek (Harç. Kn. md.30,32), sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan, yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırıdır.