Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12603 K.2014/22855

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; mahkemeninde kabulünde olduğu üzere davalı-davacı kocanın işlerini aksatması nedeniyle borçlandığı, eve hacizlerin geldiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine hakaret ve fiziksel şiddette bulunduğu, 23.12.2013 tarihinde başka bir kadından çocuğunun olduğu, buna karşılık davacı-davalı kadının da eşine hakaret ettiği ve fiziksel şiddet uyguladığı bu durumda boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kocanın, davacı-davalı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğu ve kocanın bu kusurlu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı anlaşılmaktadır.

Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.