Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12615 K.2014/22877

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; yoksulluk nafakası ile maddi tazminat miktarı ve manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı-davacı kocanın “tam” kusurlu olduğu belirtilerek davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulüne, davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın mahkemece belirlenen kusurlarının yanında, davalı-davacı kadının da eşinin geliriyle orantılı harcama yapmadığı, eşinin eşyalarını sokağa attığı eşinin iş yerini arayarak “orada ne haltlar karıştırıyor” dediği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddi doğru görülmemiştir.