Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12692 K.2014/13450

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından her iki boşanma davası ile kadının kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalının kadının boşanma davasına yönelik temyizinin incelenmesinde;

Davalı (koca), 25.11.2013 tarihli dilekçesi ile hükmün boşanmaya ilişkin bölümünü temyizden feragat ettiğinden davalının bu yöne ilişkin temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Davalı (koca)'nın usulüne uygun harcı yatırılarak açılmış bir karşı boşanma davası bulunmamaktadır. Durum böyleyken, davalı kocanın da boşanma davasının olduğu kabul edilerek kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın reddine şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.