Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12734 K.2014/24955

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın)'ın, dava dilekçesiyle talep ettiği maddi tazminatın dayanağının ziynet alacağına yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Davacının bu talebi, boşanmanın eki (TMK.md.174/1) niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Dava dilekçesinden alınan başvurma harcının bu dilekçede yer alan bütün istemleri kapsayacağı da nazara alınarak, davacıya, bu talebi yönünden peşin nispi harcı tamamlaması için süre ve imkan verilmesi (Harçlar Kanunu md.30-32), harcın tamamlanması halinde isteğin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı (koca)'nın ekonomik ve sosyal durumu usulüne uygun şekilde araştırılıp tespit edilmeden asgari ücret düzeyinde gelire sahip bulunan davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.