Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12795 K.2014/22834

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine verilen yoksulluk nafakası ile kendisinin reddedilen tazminat istekleri yönünden, davacı-davalı (kadın) tarafından ise; her iki boşanma davası ile fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı kocanın temyizinin incelenmesine gelince;

Tarafların kaçarak evlenmesi üzerine geçici olarak davalı-davacı kocanın annesinin evinde kaldıkları ve kendileri için müstakil ev aradıkları sırada çıkan tartışmada kadının koca ve kayınvalideye hakarette bulunduğu, kayınvalidesinin üzerine saldırarak, vurduktan sonra eşini terkedip ailesine gittiği, oradan da kocasını telefonla arayıp hakaret ve tehditlerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davacı-davalı kadın tam kusurludur. Durum böyle olduğu halde tarafların eşit kusurlu olarak kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadın yararına yoksulluk nafakasına (TMK.m.175) hükmedilmesi, davalı-davacı kocanın maddi ve manevi tazminat (TMK.m.1741-2) isteklerinin reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.