KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/12823 E., 2015/5406 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2015
- Mahkemesi
- Sincan 4. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 14.01.2014
- Numarası
- Esas no:2013/752 Karar no:2014/35
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.03.2015 günü temyiz eden davalı N. E. ile vekili Av. M.. K.. ve karşı taraf davacı A.. E.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 08.10.2013 tarihinde açılmıştır. Davalıya ön inceleme duruşmasına katılması için davetiye tebliğ edilmiş ise de davalı 14.01.2014 tarihinde yapılan, davacının hazır olduğu bu duruşmaya katılmamıştır.
Duruşmada mahkemece tahkikat aşamasına geçilmesine, tahkikat duruşmasının aynı gün yapılmasına karar verilmiş, aynı gün yapılan tahkikat duruşması neticesinde de davanın kabulüne karar verilerek yargılama sonuçlandırılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesinde "Taraflar, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra tahkikat için duruşmaya davet edilir.
Taraflara gönderilecek davetiyede, belirlenen gün ve saatte geçerli bir özrü olmadan mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde, duruşmaya yokluklarında devam edileceği ve yapılan işlemlere itiraz edemeyecekleri bildirilir." hükmü bulunmaktadır.
Anılan kanun maddesi gereği tahkikat için ayrı bir duruşma günü tayin edilerek davalıya 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesinde gösterilen şekilde davetiye gönderilip yargılamaya devam edilmesi gerekirken bu usulü işlem yapılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/12823, K. 2015/5406, 24 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama