Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12851 K.2015/5420

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek eş tarafından, kendisinin reddedilen boşanma davası, davalı-davacı kadın eşin kabul edilen boşanma davası, ziynet eşyası alacağı, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.03.2015 günü temyiz eden davacı-karşı davalı M.. U.. geldi vekili gelmedi. Karşı taraf davalı-karşı davacı F. U. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkek eşin ziynet alacağına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, mahkemece davacı-davalı erkek eşin tespit edilen kusurlu davranışları yanında, davalı-davacı kadın eşin de, isteyerek evlenmediğini, evliliğe ısınamadığını, evliliği devam ettirmeyeceğini söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, erkek eş de boşanma davası açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün bulunmamasına göre, erkek eşin davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır.