Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12860 K.2014/24158

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından; tamamı yönünden, davacı tarafından ise; manevi tazminat talebi ile nafaka taleblerinin reddi ve çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı (koca)'nın tüm, davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacının manevi tazminat talebi "kişilik haklarına saldırı bulunmadığı" gerekçesiyle reddedilmiştir. Oysa, davalının mahkemece sabit kabul edilen kusurları yanında, eşine ağza alınmayacak sözlerle küfür ve hakaret ettiği ve eşini öldürmekle tehdit ettiği de toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Kocanın gerçekleşen bu eylemleri davacı eşin kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu durumda davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan davacının manevi tazminat isteğinin reddedilmesi doğru bulunmamıştır.