Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12905 K.2014/24175

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki tarafın da davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı (koca)’ya kusur olarak yüklenen eyleminin yanı sıra eşine hakaret edip, evin kilidini değiştirdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre , boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı (koca), kadına göre daha fazla kusurludur. Durum böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu yanlıgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı (kadın)’ın maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.