Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12923 K.2014/25368

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargılamanın sona erdiği duruşmada verilen ve tefhim olunan kararda, davacı yararına 7000.- TL maddi tazminata hükmedildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda, 700.- TL maddi tazminata hükmedilmek suretiyle, kısa kararla gerekçeli karar arasında maddi tazminatın miktarında çelişkiye yol açılmıştır. Hükümlerin "kesin hüküm" teşkil edecek bölümü hüküm sonuçları olduğuna göre, bu hususta gerekçede yapılan açıklama, mevcut aykırılığı ortadan kaldırmaz. Açıklanan aykırılık tek başına bozma sebebi oluşturur. Bu bakımdan maddi tazminat konusunda 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek yeniden hüküm oluşturulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.