Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12939 K.2015/4653

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.03.2015 günü temyiz eden davacı Ö.. G.. vekili Av. İ.. U.. geldi. Karşı taraf davalı N.. G.. gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayet düzenlemesinde ana ile babanın yararı, istek ve beyanları gözetilmekle birlikte asıl olan; çocuğun üstün yararını korumak, geleceğini güvence altına almaktır. Velayeti davalı anneye verilen tarafların müşterek çocuğu T. T..'in tarafların ayrılık süresince davacı baba yanında yaşadığı ve velayet konusunda görüşüne başvurulan uzmanın da “çocuğun bulunduğu ortama karşı aidiyet duygusunu geliştirmiş olduğu, kendisini mutlu ve güven de hissettiği, velayetin davalı babaya verilmesinde çocuğun mağduriyet yaşamayacağı" yönünde görüş bildirdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, müşterek çocuk T. T.’in velayetinin davacı babaya verilmesi gerekirken, yazılı şekilde anneye verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir