Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12973 K.2014/24190

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı (koca)’nın güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine hakaret edip aşağılayıcı sözler söylediği, davalı-karşı davacı (kadın)’ın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve kıskançlık yaptığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı-karşı davalı (koca)’nın kadına göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı (kadın)’ın maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) isteklerinin reddedilmesi doğru olmamıştır.