Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12980 K.2014/24130

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalının, kocasının bilgisi dışında ikinci bir cep talefonu edindiği, makyajını yapıp, başkalarıyla internet ortamında "görüntülü" olarak iletişim kurduğu, zamanının büyük bir kısmını bilgisayar başında geçirdiği, dışarıya birlikte yemeğe çıkmayı teklif eden kocasına "...ben gelecek hayatımda seni düşünmüyorum ki seninle yemeğe çıkayım" dediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Davalının gerçekleşen bir tutum ve davaranışları güven sarsıcı nitelikte olup, Türk Medeni Kanununun 185/3. maddesinde yer alan ve evlilik birliğinin temeli olan sadakat yükümlülüğü ile bağdaşmaz. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır.

Bu koşullar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.m.166/1) karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.