Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12984 K.2014/23761

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.11.2014 günü temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; “tarafların evliliğinde davalının kusurundan kaynaklanan, evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede bir problem olmadığı, aksine davacının evi terk edip, ayrı ev açtığı, işçisi olan Vedat isimli şahısla iş saatleri dışında da görüşmelerinin olduğu, bu suretle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu” kabul edilerek, boşanma davası reddedilmiştir. Dosyada, davacının güven sarsıcı tutum ve davranışlarda bulunduğu kabule yeterli delil bulunmamaktadır.

Yanında çalışan bu kişiyle çoğunluğu iş saatlerinde olmak üzere telefonla görüşmeleri iş gereği olup, güven sarsıcı olarak görülemez. Buna karşılık, davalının, sürekli olarak eşine ve eşinin ailesine “çulsuz” şeklinde sözler söyleyerek aşağıladığı, başkalarına ve çocuklarına, eşini kastederek “ona yardımcı olmayın” dediği ve başkalarının yanında eşini küçümseyici tutum ve davranışlarda bulunduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı, dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.d.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.