Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13096 K.2014/13711

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davacı kadının birlikte yaşamaktan kaçındığı, evliliğin 2,5 yıl sürdüğü ve yaşlarının ilerlemiş olduğu gerekçesiyle boşanma kararı verilmiş ise de; toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında, davalı kocadan kaynaklanan maddi bir olayın varlığı kanıtlanmadığı gibi, davalı koca tarafından Küçükçekmece 2. Aile Mahkemesinin 2010/202 - 1479 sayılı dosyasında eşine 07.09.2009 tarihinde ihtar kararı istenerek eşinin eve dönmesi yönünde iradesini gösterdiği ve bu nedenle,

koca tarafından kadının ihtar tarihi itibari ile tüm kusurlarının affedildiği veya hoşgörü ile karşıladığı bu tarihten sonra tarafların bir araya gelmedikleri, bu durumda davacı kadına da bir kusurun yüklenemeyeceği ve taraflar arasında boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışın kanıtlanmadığı, bu durumda davanın reddi gerekirken yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Ancak taraflarca boşanma kararı temyize gelmediğinden bu yönde bozma kararı verilmemiş sadece yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı kadına dava tarihinden itibaren Türk Medeni Kanununun 169. maddesi uyarınca aylık 200 TL tedbir nafakası verildiği ve karar tarihi itibari ile 500 TL'ye çıkarıldığının anlaşılmasına, davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, kadının ağır kusurlu olmadığı ve nafaka yükümlüsünün de kusuru aranmayacağından, davacı kadın yararına yoksulluk nafakası verilmesinde (TMK.md.175) bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.