Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13126 K.2014/23619

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, tazminatlar yönünden; davalı tarafından ise kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacının Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında bir maddi tazminat talebi bulunmamaktadır. Bu husus nazara alınmadan davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi uyarınca maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı vekili, dava dilekçesinde "müvekkiline düğünde takılan 7000 TL tutarındaki takıların davalının maddi sıkıntısını gidermek için davalı tarafından alındığını, yine maddi sıkıntısının devam etmesi üzerine, müvekkilinin bankadan 24.11.2011 tarihinde 14.000 TL tüketici kredisi çekip, bunu da davalıya verdiğini, bu kredi borcunun halen müvekkili tarafından ödenmeye devam edildiğini, kredinin müvekkiline maliyetinin ve yüklediği riskin 21.000 TL olduğunu, davalının bu para ile de üçüncü kişiye olan borcunu ödediğini,

müşterek eve alınan ev eşyalarının bedelinin yarısının müvekkili tarafından ödendiğini" ileri sürerek bütün bu sebeplerden dolayı davalıdan 50.000 TL maddi tazminat istemiştir. Bu istek, boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, bağımsız bir talep niteliğindedir ve nispi harca tabidir. Yatırılan başvurma harcı, bu talebi de kapsar. O halde, bu talep üzerinden nispi peşin harç noksanlığını tamamlaması için davacıya süre tanınmalı, sonucuna göre bu talep incelenmelidir.

Bu yön nazara alınmadan talebin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında görülmesi ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.