Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13243 K.2014/23594

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarları yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı (koca)'nın ağır kusurlu olduğu kabul edilerek boşanma kararı verildiğinin anlaşılmasına göre, davacı (kadın)'ın tüm davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın), dava dilekçesinde boşanmanın yanında maddi tazminat olarak ziynet alacağı talebinde de bulunmuştur. Davacı (kadın)'ın Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında bir maddi tazminat talebi bulunmamaktadır. Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK md. 26). Bu durumda, davacı (kadın)'ın maddi tazminat talebi (TMK md. 174/1) bulunmadığı halde mahkemece talebin dışına çıkılarak davacı yararına maddi tazminata hükmedilmesi yanlış olup bozmayı gerektirmiştir.