Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13266 K.2014/24085

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; davacı-davalı (kadın)'ın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece boşanma kararına esas kusur belirlemesinde davalı-davacı (koca)'nın davacı-davalı (kadın)'dan daha fazla kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; tarafların mahkemece belirlenen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Durum böyleyken; mahkemece kocanın daha fazla kusurlu kabul edilmesi isabetli değilse de; eşit kusur halinde de boşanmaya karar verileceğinden; davacı-davalı (kadın)'ın davasındaki boşanma kararı hüküm sonucu olarak doğrudur.

Bu durumda temyiz mahkemesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesine göre işlem yapacağından; davacı-davalı (kadın)'ın boşanma hükmünün yukarıda açıklanan şekilde kusura ilişkin karar gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiş (HUMK md. 438/son) ve davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyizi itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez.(TMK md. l74/l-2). Durum böyleyken, davacı-davalı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.