Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13446 K.2014/24120

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı (koca)'nın eşine hakaret ettiği, ilgisiz davrandığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı (kadın)'ın da birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı (koca) ağır kusurludur. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Davalı (kadın) süresinde verdiği cevap dilekçesi ile yoksulluk nafakası ve maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Boşanma davası içinde istenen ve boşanmanın fer’i niteliğinde olan Türk Medeni Kanununun 175. maddesinde ifade edilen yoksulluk nafakası, aynı Kanunun 174. maddesinde yazılı maddi ve manevi tazminat istekleri harca tabi değildir. Açıklanan nedenlerle davalı (kadın)'ın boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminat (TMK md.174/1-2) ve yoksulluk nafakası taleplerinin esasının incelenmesi gerekirken, bu talepler hakkında gerekli harç yatırılmadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.