Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13449 K.2014/26049

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1--Mahkemece davalı-karşı davacı (kadın) ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; toplanan delillerden davacı-karşı davalı (koca)'nın düzenli bir işi olmadığı ve şehir dışında çalıştığı eşi ile ilgilenmediği, davalı-karşı davacı (kadın)'ın en son müşterek hanede rahatsızlandığı ve davalının ailesinin davalıyı doktora götürdükleri, bu olay sonrası tarafların ayrıldıkları, ayrı kalınan süreçte davacı-karşı davalı (koca)'nın güven sarsıcı davranışlar içine girdiği, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı (kadın)'a yüklenebilecek kusurlu bir davranışın bulunmadığı,

aksine, davacı-karşı davalı (koca)'nın tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyleyken; mahkemece davacı-karşı davalı (koca)'nın boşanma davasının reddi yerine, yetersiz gerekçeyle boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Yukarıda birinci bentte açıklandığı gibi, davalı karşı davacı (kadın)'ın oluşan geçimsizlikte bir kusuru kanıtlanmamıştır ve kadın ayrı yaşamada haklıdır. O halde karşı dava olarak açılan nafaka davasında davalı-karşı davacı (kadın)'ın nafaka davasının kabulü ile uygun miktarda tedbir nafakası takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir (TMK. 197 md.)