Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13461 K.2014/24788

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

l-Mahkemece, davacı-davalı (kadın)'ın cinsel ilişkiden kaçındığı, eşinin iktidarsız olduğunu alenen söyleyerek onu aşağıladığı ve haklı neden olmaksızın ortak konutu terkettiği gerekçesiyle boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek davalı-davacı (koca)'nın davasının kabulü ile koca yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı (koca)'nın 7 ay gibi uzun bir süre cinsel ilişkiyi gerçekleştiremediği, ailesinin evlilik birliğine müdahalelerine sessiz kaldığı ve evlilik öncesinde verilen sözleri tutmadığı,

buna karşılık davacı-davalı (kadın)'ın da, eşine "seni sevmiyorum, kız oğlan kızım yeniden evlenirim, çeneni kapat, seni görünce domuz görmüş gibi oluyorum" diyerek hakaret ettiği ve aşağıladığı anlaşılmaktadır. Davacı-davalı (kadın)'ın eşini tehdit ederek ve fiziksel müdahalede bulunarak cinsel ilişkiye girmesini engellediği hususu, davalı-davacı (koca) dan aktarım olup, taraflardan aktarılan olaylar kusur belirlemesinde hükme esas alınamaz.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata (TMK.md.174/1-2) hükmolunamaz. Durum böyleyken; hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak davalı-davacı koca lehine maddi ve manevi tazminata hükmolunması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK.m.175). Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere , boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı (kadın)'ın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı-davalı (kadın) yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak bu isteğin reddi doğru görülmemiştir.