Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13604 K.2014/13645

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle boşanmaya neden olan olaylarda, eşine yönelik kıskanç tavırlar sergileyen, giyimine karışan davalı-davacı kocanın davranışları yanında, güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olduğu kabul edilerek , davalı-davacı kocanın davasının kabulü ile boşanmaya,davacı-davalı kadının boşanma davasının reddine karar verilmiştir.

Davacı-davalı kadının delil listesinde yer alan Sulh Ceza Mahkemesi dosyası içerisinde yer alan tanık beyanlarına göre davalı-davacı kocanın eşine ve müşterek çocuğa yönelik hakaret içeren sözler söylediği de anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında davalı-davacı kocadan kaynaklanan bir kısım davranışlar nedeniyle de ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadın tarafından açılan davanın da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, reddi doğru bulunmamıştır.