Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13745 K.2014/24147

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı (koca)’nın, davalı-karşı davacı (kadın)’ı ve müşterek çocuğu evden kovduğu, davalı-karşı davacı (kadın)’ın da, birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında her iki taraf da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, her iki tarafın da davasının kabulüyle boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davalarının reddi doğru bulunmamıştır.