Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13764 K.2014/24716

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, koca tarafından açılan karşı boşanma davası, lehine hükmedilen nafakanın miktarı ve tazminat talepleriyle ilgili verilen hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın, lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasının miktarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a-Davalı-karşı davacı (koca), davadan önce 14.05.2013 tarihinde müşterek konuta dönmesi için eşine ihtar göndermiştir. İhtar isteği, davacı-karşı davalı (kadın)'dan kaynaklanan kusurların affedildiğini, en azından hoşgörüyle karşılandığını gösterir. Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylardan dolayı da kadın kusurlu sayılamaz. İhtardan sonra da kadından kaynaklanan, birliği temelinden sarsacak nitelikte bir olay ispat edilememiştir. Bu halde, koca tarafından açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayanan karşı boşanma davasının reddi gerekirken, bu husus nazara alınmadan karşı boşanma davasının kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

b-Kadın tarafından gösterilen tanıklar, geldiğinde göğsünde çürükler ve çizikler gördüklerini, kadının "kocam yaptı" dediğini ifade etmişlerdir. Tanıkların bu beyanı, davacı-karşı davalı (kadın)'ın ilişki sırasında eşinin kendisine kötü davrandığına ilişkin iddiasını doğrulamaktadır. Bu beyanlar ispat için yeterlidir. O halde, kadının bedensel bütünlüğüne zarar veren bu eylemlerin, kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu ve boşanmaya sebep olan olaylarda kusurunun bulunmadığı, boşanma sonucu mevcut menfaatlerinin ihlal edildiği nazara alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek, bu isteklerin reddi doğru görülmemiştir.