Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13782 K.2014/24731

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından; kişisel ilişki, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kocanın harcı ve kaydı olmayan katılma yoluyla temyizinin incelenmesine yer olmadığına,

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

c-Velayeti davacı anneye bırakılan müşterek çocuk 29.04.2012 doğumlu Ecrin Nisa çok küçük olup, anne bakım şefkatine muhtaçtır. Ecrin Nisa'nın bu hali dikkate alındığında, davalı baba ile Temmuz ayı boyunca kurulan kişisel ilişki süresi fazladır. Küçüğün baba ile kurulacak kişisel ilişkide yaşı, anne bakım ve şefkatine ihtiyacı da dikkate alınarak daha uygun süreli bir kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olmuştur.