Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13795 K.2014/24743

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından, velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme tarafından, sosyal hizmet uzmanı tarafından hazırlanan raporda, çocuğun yaşı itibari ile anneye verilmesi yolundaki görüşü tarafların da kabul ettiği gerekçesi ile tarafların anlaşmaları doğrultusunda ortak çocuk 2010 doğumlu U.F.'in velayeti anneye verilmiş ise de; 13.03.2014 tarihli duruşma tutanağı incelendiğinde davacı ve davalı tarafın velayeti istediği, velayet konusunda anlaşmaları olmadığı görülmüştür. Velayet konusunda tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ortak çocuk U. F.'in velayetinin anneye verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince; anlaşmalı boşanma kararı verilebilmesi için hakiminin bizzat tarafları dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması gerekir.

Oysa, taraflar müşterek çocuk Umut Fatih'in velayeti hususunda anlaşamamışlardır. Hakim Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde düzenlenen anlaşmalı boşanma koşulları oluşmadığı halde, anlaşmalı boşanmaya karar vermiştir. Bu durum kanunun açık hükmüne aykırılık teşkil etmektedir. Kanunun açık hükmüne aykırılık hallerinde Yargıtay iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olmadan temyiz edilen kararı bozabilir (HUMK.md.439/son).

Hükmün yukarıda belirtilen sebeple boşanma yönünden de BOZULMASI gerektiği görüşündeyiz.