Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13853 K.2014/24562

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (HMK.md.255). Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde, davacı tanıkları E.. S.., C.. S.. ve Ü.. M..’in davalı kadının eşine hakareti, evin anahtarını değiştirmesi ve çocuklarını babaları aleyhine kışkırtmasına ilişkin ve olaylara çok yakın tanık sözlerine değer verilerek boşanma isteğinin kabulü gerekirken, bu yön göz önünde tutulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.