Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14 K.2014/10371

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; manevi tazminat miktarı ile nafaka taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmanın eki niteliğindeki manevi tazminata hükmedilebilmesi için boşanmaya sebep olan olayların tazminat talep eden tarafın kişilik haklarına saldırı teşkil edecek nitelikte olması gerekir (TMK md. 174/2). Davacı kocanın evlendikten üç ay sonra birlik görevlerini yerine getirmemek amacıyla evi terk ettiği ve daha önce açmış olduğu boşanma davasının da bu şekilde tam kusurlu olduğu gerekçesiyle reddedildiği toplanan delillerle gerçekleşmiştir. Davacı kocanın bu nitelikteki kusurlu davranışı davalı kadının kişilik haklarına saldırı oluşturmaz. Başkaca bir olayın varlığı da kanıtlanabilmiş değildir. O halde davalı kadının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.